Handverk ljósmyndarans
Nýlega fékk Hörður Geirsson það áhugaverða verkefni að athuga hvort hægt væri að framkalla 10 filmur sem höfðu verið teknar á Instamatic myndavél árið 1969. Hörður burstaði rykið af filmuframköllunar þekkingunni, því það voru sennilega yfir 20 ár síðan hann framkallaði svart/hvíta filmu síðast. Síðan var að finna til efnin sem hægt væri að nota til verksins og leita uppi viðbótarefni, því filmur sem hafa verið svona lengi í hulstrinu fá á sig slikju eða slör, sem hægt er að losna við með því að nota Potasium Bromite í framkallarann (búin er til 10% upplausn með því að setja 10 gr. út í 100 ml. vatns og svo 20 ml. af upplausninni í framkallarann). Þá var bara að hefjast handa.
Þegar Hörður opnaði D-76R Kodak framkallarann var hann orðinn heldur brúnn og ákaflega illa gekk að fá hann til að leysast upp í 600 ml. af vatni (notaði 77 gr.). Þegar ég hafði hitað hann upp í 40°C og kælt aftur niður í 20°C var hann eins og ljóst kaffi á litinn en ekki glær eins og til var ætlast. Hörður lét samt til leiðast að prófa hann á fyrstu filmunni. Þá var að blanda 600ml + 38ml af stoppbaðinu, og síðan 125ml af Ilford Rapid fixer til að búa til 600ml af fixer.
Framkallarinn lá 7 mínútur á filmunni, stoppbaðið varði í 30 sekondur og fixerinn í 2 mínútur. Þá var hún skoluð í 10 mínútur og síðan þvegin upp úr Photoflo og hengt upp til þerris.
Framköllunin tókst framar vonum. Filmurnar voru klipptar niður og settar í þrjú plöst klukkutíma síðar. Þetta voru 9 stykki af 12 mynda filmum og ein 20 mynda. Næsta skref var að mynda flimublöðin og snúa við í forritinu Lightroom, þannig að hægt væri að skoða og greina hvað væri á filmunum.
Fljótlega komst Hörður að því að myndatakan fór fram 17. júní árið 1969 því myndir voru af hátíðarhöldum á Akureyrarvelli þar sem ártalið sést. Ýmislegt mátti sjá á myndunum, börn að leik, bæjarumhverfi í mótun og ýmsa bæjarbúa. Þarna mátti sjá myndir af Stefáni Hauk Jakobssyni með ótal verðlaunagripi sem hann fékk fyrir golfleik.
Myndirnar eru nú í varðveislu safnsins en fjölskyldan fékk stafræn afrit af öllum 70 myndunum. „Það er ekkert handverk lengur eftir þegar gerðar eru ljósmyndir í dag svo þetta var frábært afturhvarf til fortíðar síðustu aldar.“ Segir Hörður hæst ánægður með útkomuna.